پیشینه

موزه پست و مخابرات در بهمن ماه 1369 هجری شمسی به نام موزه پست شروع به کار کرد . این موزه در یکی از قدیمی‌ترین و شکیل‌ ترین عمارت‌ های دولتی تأسیس شده که از دو طبقه در قسمت های غربی و شرقی و 3 طبقه در قسمت مرکزی بنا متشکل از سالن‌ ها و غرفه‌ های متعدد تشکیل شده و مکانی مناسب جهت بازدید مشتاقان دیدار آثار تاریخی و کهن است‌ .
در 20 اسفند ماه 1374 هجری شمسی ، به استناد موافقت سازمان امور اداری و استخدامی کشور ، موزه پست به موزه وزارت پست و تلگراف و تلفن و در 12 مرداد ماه 1378 هجری شمسی ، به موزه پست و مخابرات تغییر نام داد .این بنا در ( 1307 ه.ش‌ ) ، در زمان وزرای قدیم پست‌ ، صوراسرافیل و نظام‌ الدین حکمت‌ ، با صرف هزینه پانصد و سی و شش هزار تومان و با مساحت 15000 متر مربع در خیابان سپه ( امام‌ خمینی‌ ) تأسیس گردید .

قسمتی از این ساختمان ( یک‌ سوم‌ ) در کنار سردر باغ ملی‌ ، که قبلاً اداره گمرکات پست بوده‌ ، به موزه اختصاص داده شده است‌ . عمارت فوق در تیرماه 1307 هجری شمسی کلنگ زنی شده و در سال 1313 هجری شمسی رسماً افتتاح گردیده است . طراح بنا نیکلای مارکف اهل گرجستان و مهندس اگال از ارامنه ایران و معمار سازنده مهندس مظلومیان از معماران بلدیه ( شهرداری ) تهران می باشد .بنا در زمینی به ابعاد ( 50 ☓ 167 ) متر یعنی 8350 مترمربع زمین ساخته شده است و حدود 18 هزار مترمربع بنا دارد . ابعاد موزه فعلی که یک سوم کل بناست ( 42 ☓ 53 ) و حدود 6000 مترمربع وسعت دارد . سبک معماری بنا سبک ملی رضاخانی است که سبکی التقاطی می باشد .استفاده از سبک هخامنشی ( ستون نما ها با سرستون دو کله گاوی ) و سبک اسلامی صفوی ( طاق نماها با قوس های شاه عباسی ) به شیوه نو با در نظر گرفتن اسلوب کاروانسرا های چهارایوانی و نیاز روز از مشخصه های التقاطی بودن سبک بنا می باشد . بنا آجری است اما از سنگ در ستون و سرستون نما ها ، پایه و پلکان ، از اره بنا و کمربند های تزئینی دور بنا استفاده شده است .


مراسم بازگشایی مجدد موزه ارتباطات