پیشینه

موزه پست و مخابرات در بهمن ماه 1369 شمسی به نام موزه پست شروع به کار کرد . این موزه در یکی از قدیمی‌ترین و شکیل‌ ترین عمارت‌ های دولتی تأسیس شده که از دو طبقه در قسمت های غربی و شرقی و 3 طبقه در قسمت مرکزی بنا متشکل از سالن‌ ها و غرفه‌ های متعدد تشکیل شده و مکانی مناسب جهت بازدید مشتاقان دیدار آثار تاریخی و کهن است‌ .
در 20 اسفند ماه 1374 شمسی ، به استناد موافقت سازمان امور اداری و استخدامی کشور ، موزه پست به موزه وزارت پست و تلگراف و تلفن و در 12 مرداد ماه 1378 شمسی به موزه پست و مخابرات تغییر نام داد . این بنا در « 1307 ش‌ » ، در زمان وزرای قدیم پست‌ ، صوراسرافیل و نظام‌ الدین حکمت‌ ، با صرف هزینه پانصد و سی و شش هزار تومان و با مساحت 15000 متر مربع در خیابان سپه « امام‌ خمینی‌ » تأسیس گردید .

قسمتی از این ساختمان « یک‌ سوم‌ » در کنار سردر باغ ملی‌ ، که قبلاً اداره گمرکات پست بوده‌ ، به موزه اختصاص داده شده است‌ . عمارت فوق در تیرماه 1307 شمسی کلنگ زنی شده و در سال 1313 شمسی رسماً افتتاح گردیده است . طراح بنا نیکلای مارکف اهل گرجستان و مهندس اگال از ارامنه ایران و معمار سازنده مهندس مظلومیان از معماران بلدیه شهرداری تهران می باشد . بنا در زمینی به ابعاد « 50 ☓ 167 » متر یعنی 8350 مترمربع زمین ساخته شده است و حدود 18 هزار مترمربع بنا دارد .

ابعاد موزه فعلی که یک سوم کل بناست « 42 ☓ 53 » و حدود 6000 مترمربع وسعت دارد . سبک معماری بنا سبک ملی رضاخانی است که سبکی التقاطی می باشد . استفاده از سبک هخامنشی « ستون نما ها با سرستون دو کله گاوی » و سبک اسلامی صفوی « طاق نماها با قوس های شاه عباسی » به شیوه نو با در نظر گرفتن اسلوب کاروانسرا های چهارایوانی و نیاز روز از مشخصه های التقاطی بودن سبک بنا می باشد . بنا آجری است اما از سنگ در ستون و سرستون نما ها ، پایه و پلکان ، از اره بنا و کمربند های تزئینی دور بنا استفاده شده است .

مراسم بازگشایی مجدد موزه ارتباطات