سالن مخابرات

مخابرات در ایران :

مخابرات در ایران با نصب اولین خط تلگراف در سال ۱۲۳۶ شمسی « 1857 م » بین عمارت سلطنتی ارگ و باغ لاله‌زار ،‌ سپس در سال ۱۲۳۸ شمسی « 1859 م » بین تهران و سلطانیه در نزدیکی زنجان اردوگاه تابستانی ناصر‌الدین شاه تحقق یافت .
دو سال بعد خط تلگراف سلطانیه به سمت زنجان ، تبریز و جلفا امتداد یافت و سپس به شبکه روسیه پیوست . ایران در سال ۱۲۴۸ شمسی « 1869 م » به عضویت اتحادیه بین المللی تلگراف درآمد و اداره تلگراف در سال ۱۲۵۵ شمسی « 1876 م » به وزارت ارتقا یافت .
در سال ۱۲۶۹ شمسی « 1890 م » بین دو ایستگاه ماشین دودی و شهر ری ارتباط تلفنی برقرار شد . بعد از آن بین کامرانیه و  عمارت سلطنتی وزارت جنگ و سپس مقر ییلاقی شاه و عمارت سلطنتی تهران ارتباط تلفنی دایر شد .
در تیرماه ۱۳۰۶ شمسی « ژون 1927 م » ، مراکز تلفن قلهک و تجریش به طرز دو سیمه دایر شد . تا آخر مرداد ماه ۱۳۰۸  شمسی « جولای 1929 م » امور تلفن با وزارت فواید عامه بود اما به دلیل تعدد شرکت‌های ذی‌ مدخل در امر تلفن و برای ایجاد تشکیلاتی واحد بدین منظور ،‌ تلفن به وزارت پست و تلگراف واگذار شد .
در سال حدود ۱۳۱۳ شمسی « 1934 م » تمامی شرکت‌های موجود در کل شرکت با هم ادغام شدند و شرکتی واحد به نام شرکت سهامی تلفن ایران با مشارکت سهامداران و زیرنظر وزارت و پست و تلگراف و تلفن به وجود آمد . در خرداد سال ۱۳۵۰ شمسی « می 1971 م » شرکت سهامی تلفن ایران منحل و تمامی دارایی‌ ها و تاسیسات و کارکنان آن ، به شرکت جدید التاسیسی به نام شرکت مخابرات ایران منتقل شد .